3.1 Remonty kadłuba
3.1.1 Czym malować (farby)
Poliuretanem
- Polski Polren - kiepski, żółknie, nie błyszczy, ale jest tani
- Polski okrętowy poliuretan z Polifarb Oliwa - nic dokładnie na jego
temat jeszcze nie wiadomo.
- Zagraniczne poliuretany są dobre, ale dosyć drogie. Mimo wszystko
warto je zastosować.
- Sigma - najtańsza z zagranicznych
- Hempel - chyba najlepsza, ale i najdroższa
- International - dosyć dobra i w miarę droga.
Co do malowania jachtu samochodowym Renolakiem zdania są podzielone, jednak
przeważa pogląd, że się nie nadaje.
Do drewna można stosować:
3.1.2 Czym malować (narzędzia)
- Pędzel: Zdecydowanie się nie nadaje - zostawia smugi.
Nadaje się jedynie do niektórych zastosowań np. przy
malowaniu pierwszej warstwy na gołym drewnie.
Stare wygi twierdza, ze tylko pędzel zapewnia właściwe
wtarcie farby w podłoże.
- Wałek: Używany najczęściej. Trzeba tylko dbać o odpowiednią
gęstość lakieru w przeciwnym razie (za gęsta) zrobi się "skórka
pomarańczowa"
Walki musza być specjalne "z futerkiem". Wałki z gąbki rozpuszczają
się podczas malowania i zostawiają śmieci na lakierze.
- Pistolet: Jeżeli ktoś ma warunki... Tyle, ze przy pistolecie zużywa
się więcej farby. I trzeba dbać o gęstość farby.
- Europad: (euromal, europedzel itp.) - nakłada bardzo równomierną,
gładką i cienką warstwę lakieru. Nie robi smug, zacieków, skórki
pomarańczowej itp. Przy zbyt gęstej farbie może pozostawiać włoski.
3.1.3 Kiedy malować
Jeżeli dysponujesz hangarem - to cały rok. Na powietrzu muszą być
spełnione pewne warunki:
- Temperatura powyżej 20 stopni, ale tez nie za dużo powyżej.
- Mała wilgotność
- Brak (lub słaby) wiatru
- Źle się maluje w pełnym słońcu
- Nie maluj przed zachodem słońca bo na mokrej farbie osiądzie rosa i
powierzchnia będzie matowa.
- Nie maluj zbyt wcześnie rano, bo kadłub jest wilgotny od rosy.
- Jeżeli masz w okolicy topole planuj malowanie przed lub
po ich kwitnieniu
- Spore problemy może sprawić piaszczysta droga w pobliżu.
- Jeżeli na mokrej farbie osiądzie puszek z topoli lub owad - nie ruszaj.
Poczekaj, aż farba wyschnie, delikatnie wydłub i jeżeli został ślad
przetrzyj papierem ściernym i pomaluj ten fragment jeszcze raz.
3.1.4 Jak malować - przygotowanie do malowania itp.
- Zdejmujemy wszystkie okucia, lub obwijamy taśmą lakierniczą.
Można też posmarować je wazeliną - farba się ich nie czepi.
- Trzeba zmatowić stara farbę. Najlepiej robić to szlifierką oscylacyjną
lub lepiej rotacyjna najpierw papierem około 80-100 potem około 240.
Można też szlifować ręcznie na mokro. Dobra metoda jeżeli poprzedni lakier
był niedotwardzony i zatyka normalny papier ścierny.
Farbę można usuwać też opalarką (na drewnie) zachowując ostrożność,
coby nie zniszczyć podłoża. Można też zastosować Scansol - chemiczne świństwo
zmiękczające farbę. Uwaga - niszczy żelkot zatem ostrożnie i natychmiast
po zdrapaniu farby zmyć.
- Jeżeli stara farba odłazi trzeba usunąć ją całkowicie.
- Zarysowania i ubytki żelkotu należy zaszpachlować.
- Po szpachlowaniu szlifujemy dokładnie.
- Osłaniamy taśmą lakierniczą to czego nie chcemy malować (np. listwy odbojowe)
- Odtłuszczamy powierzchnie którą zamierzamy malować.
- Rozrabiamy lakier (jeżeli jest dwuskładnikowy)
- Robimy gdzieś próbę jak się daną farbą maluje
- Ewentualnie rozcieńczamy lakier
- Malujemy
- Czekamy aż wyschnie
- Matowimy lakier - ręcznie na mokro lub b. drobnym papierem mechanicznie.
- Malujemy drugą warstwę.
- Powtarzamy 3 ostatnie punkty aż do uzyskania zadowalającego efektu.
- Na koniec możemy jacht wypolerować woskiem samochodowym.
3.1.5 Czym i jak szpachlować
Najlepiej szpachlówką poliestrową drobnoziarnistą (taką samą jak do
samochodów). Sprzedawana jest w puszkach o różnej wielkości.
Jest dwuskładnikowa - dodajesz trochę pasty z tubki mieszasz i szybko
szpachlujesz. Twardnieje kilkanaście minut do godziny. Potem bardzo
ładnie się szlifuje.
Ponieważ szpachlówka samochodowa jest mało wytrzymała mechanicznie,
w pewnych sytuacjach można użyć żywicy wymieszanej z krzemionką koloidalną.
Nie wolno mieszać z talkiem bo chłonie wilgoć!!! Taka szpachlówka ma jednak
tendencje do spływania.
Jeżeli szpachlówka ma pracować, można domieszać pociętego włókna szklanego.
Do szpachlowania można używać specjalnych szpachelek (tzw. Japonek - komplet
około 2 zł), lub zrobić sobie samemu z kawałka plastikowej butelki typu PET
3.1.6 Laminowanie - czym, jak
Opracowane na podstawie "Budowa i naprawa jachtów z laminatów" W.Tobis
3.1.6.1 Materiały
| Epidian 1 | ciało stałe przeznaczone do produkcji kompozycji
klejowych takich jak Epidiany 101,110,121,123
| | Epidian 100 | mieszanina żywicy i utwardzacza w postaci proszku lub brył
koloru żółtawego. Utwardza się w temperaturze 100 do 200oC
| | Epidian 101 | używany do klejenia i uszczelniania metali. Utwardza się tak samo jak E100
| | Epidian 121 | używany w przemyśle elektrotechnicznym, Ma postać białego proszku.
| | Epidian 123 | Mieszanina E1 z E5. Służy do produkcji materiałów elektroizolacyjnych.
| | Epidian 2 | ciało stałe przeznaczone do produkcji kompozycji utwardzanych na gorąco.
| | Epidian 200 | Epidian 2 rozpuszczony w acetonie. Stosuje się do wyrobu laminatów.
| | Epidian 3 | Nadaje się w ograniczonym stopniu do kompozycji utwardzanych na zimno
utwardzaczami Tecza i PAC. Głownie utwardzany na gorąco utwardzaczem P
| | Epidian 4 | Stosowany do produkcji kitów (Epidiany 40 i 430)
| | Epidian 5 | Najczęściej stosowany do laminatów epoksydowo-szklanych.
Utwardzany na zimno utwardzaczem Z-1 lub PAC.
| | Epidian 51 | Klej stosowany na zimno do klejenia metali, szkła i ceramiki. Może
być również stosowany jako spoiwo do laminatów szklanych.
Utwardza się w temperaturze pokojowej utwardzaczem Z-1 (Tecza)
| | Epidian 53 | Najczęściej stosowany do laminatów epoksydowo-szklanych.
Utwardzany na zimno utwardzaczem Z-1 dodanym w proporcji
10,5 części wagowo na 100 części żywicy.
Jest rzadszy od Epidianu 5
| | Epidian 55 | podobnie jak Epidian 53, ale utwardza się nawet w temp. bliskich 0oC
|
| Z1 | trójetylenpzcteroamina, nazywany także Tecza
Należy uważnie dozować. Odchylenie dawki większe od 5% jest szkodliwe
i wpływa na pogorszenie właściwości laminatu. Jest silni alkaliczny, może
powodować oparzenia. Jest żrący.
| | PAC | Poliaminoamid - utwardzana nim żywica jest bardziej elastyczna.
|
| Polimal 100,103,106,108,109 |
żywice konstrukcyjne ogólnego przeznaczenia
| | Polimal 110 | lakier poliestrowy parafinowy
| | Polimal 132,136,138 | żywice chemoodporne
| | Polimal 140,142,146 | żywice tioksotropowe (niespływające) na żelkoty.
| | Polimal 150,151,154,155 | żywice elastyczne
| | Polimal 160,162 | żywice samogasnące
| | Polimal 190 | żywica emulgująca się w wodzie.
|
Inicjator:
WNCH, Heksanoks - wodoronadtlenek cykloheksanonu rozpuszczony we
ftalanie dwubutylu. Stosujemy w ilości 2-4% wagowo.
Przyspieszacz:
Naftenian Kobaltu - stosujemy 0,2-0,4% wagowo.
3.1.6.2 Technologia
3.1.7 Naprawy typowych uszkodzeń
3.1.7.1 Pajączki
- Przede wszystkim ustalić i zlikwidować przyczynę powstania pajączka.
Mogło to być jednorazowe punktowe uderzenie lub jakieś okucie nazbyt
obciąża laminat. Wtedy trzeba cos poprawić.
- Jedyna skuteczną naprawą pajączka jest zeszlifowanie żelkotu aż do maty
i położenie go w tym punkcie na nowo. Zamalowywanie, czy szpachlowanie
pomoże na krótko lub wcale.
3.1.7.2 Bąble (osmoza)
Zeszlifować w tych miejscach żelkot. Poczekać aż _dokładnie_ wyschnie
położyć nowy żelkot, wyszlifować, pomalować.
3.1.7.3 Łatanie dziur
- Wyciąć piłką dziurę i nadać jej kształt okrągły lub owalny.
- Mocno (kilka cm) zukosować brzegi otworu.
- Od strony zewnętrznej przyłożyć coś co zastąpi formę. Dobrze nadaje się
do tego płyta spilśniona lakierowana.
- Od wewnątrz laminować dopasowane łaty z maty szklanej, od najmniejszej do największej.
Trzeba je dokładnie przesycać żywicą.
- Po utwardzeniu oszlifować, wyszpachlować, pomalować.
3.2 Żagle
3.2.1 Czyszczenie
- Najlepiej rozłożyć na trawie i delikatnie czyścić szczoteczką wodą z
nieagresywnym detergentem (np. mydło, proszek Cypisek)
- Postawić na maszcie do wyschnięcia.
3.2.2 Przegląd przed sezonem
Przed sezonem należy sprawdzić:
- Czy nie są postrzępione liki
- Czy powierzchnia żagla nie ma dziur
- Czy istniejące łaty nie mają zamiaru się oderwać
- Czy nie odpruwa się liklina
- Czy nie wyrywają się remizki
- Czy nie są rozdarte kieszenie listew
- Czy raksy/karabińczyki się nie odrywają
3.2.3 Szycie dziur
- Jeżeli otwór jest mały można próbować go zaszyć, w większości
przypadków konieczne jest naszycie łaty.
- Za pomocą rozgrzanego noża wycinamy z dakronu łatę.
Można także ciąć elektryczną wypalarką lub lutownicą.
- Szyjąc łatę dobrze jest ją przylepić za pomocą specjalnej
dwustronnie klejącej taśmy żaglomistrzowskiej. Nie będzie nam się
ślizgała w czasie szycia.
- Naszywamy ją na rozdarciu szyjąc ściegiem zygzakowym brzegi łaty
oraz rozdarcie. Jeżeli rozdarcie było poważne łatę należy naszyć
z obu stron.
3.3 Silnik
3.3.1 Konserwacja po sezonie
- Silnik należy przechowywać w suchym pomieszczeniu.
- Po użytkowaniu silnika w morskiej wodzie należy umieścić go w zbiorniku
wody słodkiej i uruchomić na 2-3 minuty.
- Spuścić wodę z układu chodzenia. Silnik należy wyjąć z wody i powoli
pokręcić mechanizmem rozruchowym.
- Zlać paliwo ze zbiornika i gaźnika.
- Przemyć zbiornik czystą benzyną, następnie wlać 0,5 litra oleju silnikowego,
powytrząsać zbiornikiem i zlać olej. Dotyczy to tylko zbiorników metalowych.
- Wytrzeć zewnętrzne powierzchnie do sucha, a następnie powierzchnie niemalowane
przetrzeć szmatą nasyconą olejem.
- Zdjąć śrubę napędową, zakonserwować wał i założyć śrubę na swoje miejsce.
- Zlać olej z przekładni, przemyć ja benzyną i napełnić świeżym olejem zalecanym
przez producenta.
- Pokryć zewnętrzne powierzchnie trące smarem (np. ŁT-4)
- Wykręcić świece zapłonowe, ustawić silnik otworami świec do góry ustawić kolejno
tłoki w położeniu dolnego martwego punktu i przez otwory świec wlać w cylindry
trochę oleju silnikowego. Odczekać 1-2 minuty, po czym pokręcić wałem korbowym
kilka razy. Ustawić silnik w normalnym położeniu, ponownie pokręcić wałem.
- Oczyścić świece zapłonowe z nagaru, sprawdzić odstęp elektrod, pokryć gwinty smarem
i wkręcić na miejsce (lekko).
- Założyć zaślepkę z papieru w otwór gaźnika.
3.3.2 Przygotowanie do sezonu
- Wykręcić świece, wlać do cylindrów trochę benzyny, pokręcić kilka razy wałem korbowym
i zlać paliwo.
- Wkręcić mocno świece.
- Napełnić zbiornik paliwem
- Uruchomić silnik.
3.3.3 Wietierok
3.4 Ciekawe patenty
[ Nadsyłajcie swoje propozycje !!! Na pewno każdy ma wiele ciekawych
patentów na własnym jachcie ]
- Moskitiera 1
Z listewek robimy ramkę o takich samych wymiarach jak sztorc klapa.
Na tak przygotowanej ramce rozpinamy drobna siatkę np. z firanki
- Moskitiera 2
Wycinamy kawałek firanki o wymiarze większym od sztorcklapy. Na brzegach
naszywamy gęsto "rzepy". To rozwiązanie działa jeżeli wnętrze jachtu mamy
wyklejone wykładziną. Zaleta jest możliwość złożenia do małego pakunku.
- Moskitiera 3
2 deseczki wstawiane w dolną i górną krawędź dziory na sztorcklape.
Deseczki się tam klinują i napinają rozpietą na nich siatkę.
Po zwinięciu nie problemów ze chowaniem tego.
- Przeciekanie uszczelki masztu
Jak kapie po maszcie do kabiny, bo uszczelka przy deku puszcza,
to weź kawał sznurka, owiń go spiralnie z pół metra nad pokładem
wkoło masztu, a luźny koniec odprowadź napinając do podstawy stójki
relingu. Woda zamiast do kabiny scieknie po sznurku za burte.
Powrót do spisu treści
|